— ۱۴۰۵ / ۱۴۴۷ هـ —

شمعِ صبر

Şem'-i Sabr

The Candle of Patience

هفت بیت در باب شکستِ بال، خاموشیِ نَفْس، و معراجِ صبر. Seven couplets on broken wings, the silencing of the ego, and the ascension of patience.

چو سوی آسمان پر زد دلم، ره پر ز اغیار بود ولی هر بالِ بشکسته در ره، گشایش‌گاهِ اسرار بود

Göklere yükselirken kanadımı kıran çok ağyâr oldu, Her şikest meğer yolda bir basamak, ruha bir esrâr oldu.

هوای نفس و کبرِ تو، چو تختی پر ز زر بنماید درونش لیک ویران است، که ساکن‌اش غبار بود

Ego dedikleri o sahte taht — görkemli bir saray gibi, Süslüdür dışı, içi vîrâne; sâkini bir gubâr oldu.

۳ ✦

به دستِ آن که بشکستم، شدم شمعی به محفل‌اش گدازم نه ز کین، در راهِ او چراغِ بی‌آزار بود

Kanadımı kırana mum oldum, sessizce yandım gece boyu, Yangınım kin değil — onun yolunda bir çırâğ, bir nûr-i bî-âzâr oldu.

فرود آمدم ز افلاک‌ام، که گویم: «هان، مکن غفلت» درنگم نه زیان، که معراجِ جانِ بیدار بود

Bile bile indim semâdan, "Sakın hatâya düşme!" demek için, Geciktim belki, fakat o gecikme bana bir mi'râc-ı esrâr oldu.

سکوتم چون سخن گوید، ز سوزِ تجربت گوید سخن از من نه بود، آتش مرا استاد و گفتار بود

İçimde yanan tecrübe susunca dile gelir dilsizce, Sözüm değil benim — ateşim hocam, ahım benim güftâr oldu.

رها کن جریان را، عارف به وقت‌اش می‌رسد دانا تو کردی هر چه از دستت، الباقی با دلدار بود

Bırak akışına; ârif olan bir gün anlar, vakit hocadır, Sen yaptın elinden geleni — gerisi Hakk'a havâledâr oldu.

۷ ✦

حافظ گفت: «میوهٔ صبر، تلخ آغاز و شیرین‌بار» مولانا چرخ زند — صبر، یارِ وفادار بود

Hâfız der: "Sabrın meyvesi acıdır, ama tatlanır en son," Mevlânâ döner durur — sabır, cânın yâr-ı vefâdârı oldu.

~ ◇ ~

— ناشناس · Unknown —
در سبکِ حافظ و مولانا · Hâfız ve Mevlânâ üslûbunda

— ثَبتِ صبر · Sabrın Kaydı — ۱۴۰۵/۰۲/۲۳ · 13.05.2026 از تجربه‌ای زیسته · Yaşanmış bir tecrübeden

یا حَق

و الحمدُ لله

~ شمعِ صبر ~